رفتم ولی مگو او وفا نداشت...

پ .ن۱: ترس روزگار مرا به خنده واداشته..هر وبلاگی از من
پس از مدتی از دست می رود...این نیز هم..

پ.ن ۲: برای مدتی که اینجا فیلتر است نیستم..

+ نوشته شده توسطMB در ساعت 4:51 PM

نظرات [12]

سجاده ام کجاست
می خواهم از همیشه ی این اضطراب برخیزم
این دل گرفتگی مداوم شاید،
تأثیر سایه ی من است،
که این سان گستاخ و سنگوار
بین خدا و دلم ایستاده ام.
سجاده ام کجاست؟

سلمان هراتی

پ.ن  ۱: The pure and simple truth is rarely pure and never simple

پ.ن ۲:  بر سنگ گور من بنویسید:
یک جنگجو که نجنگید!
اما شکست خورد..
    اما شکست خورد..

پ.ن۳: مجال تامل نیست..
اهل فن مقایسه کنند شعر بالا را از سلمان هراتی و این قطعه از STEFANO DAL BIANCO

احساس آسمان های هفت گانه و سجاده های نیایش مخروبه..
                                                                                                      Il primo senso
                                              è il senso della gioia, senza scopo, come quando   
                                       si rivela una cosa.

                                                                   Il secondo è quella cosa, resa vicina,
                                                     di cui non devi mai parlare.

                                                                                    Il terzo senso è notturno,
                                                              dove nessuno vede niente
                                                     dove la mente resta uguale.

                                                                     Il quarto senso è con l’amico fiore   
                                                      e tu e lui siete una cosa
                              abbandonata sotto un cielo chiaro.

                                                                 Il quinto senso è lontano dall’amore.

                                                                                  Il sesto senso è non di te.

                              L’ultimo senso è tutti quanti,
                                 settimo senso inespiabile,
                                             indurisce
                              la parola in parola, il muro in
                                                 muro.”
 

نظرات [4]

تلاوت آیات باران
بر سوره های اشک کنار پنجره..
رویای سرخ غروب
و رجعت سبز سکوت...
امید آبی آسمان:
-ما جعل الله لرجل من قلبین فی جوفه..

پ.ن ۱:تجلی شگرف همین حس در این کلمات دیدنی است:
مهتاب مرده است..
در من ستاره نیست
اما به چشم تو سوگند می خورم:
از آسمان پرم!

پ.ن۲: تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست..

پ.ن ۳ :دست نوشته های ما اکیدا فیلتر شده..از دانشگاه مزاحم میشویم!
+ نوشته شده توسطMB در ساعت 12:15 PM

نظرات [5]

...در این تلاطم زاینده
دل دریا گاهی حتی به همین
دزدان دریایی خوش است...

پ.ن۱:من خزان شد دلم از غربت پاییز نگاهت...

پ.ن۲:احساس بی وزنی میکنم،یا شاید هم پرواز میکنم و خودم نمی دانم!

پ.ن۳:  در زبان آلمانی مثل " اَه" در فارسی استScheiße

پ.ن۴: من-هوای مدینه
میدانم..بالاخره روزی بی صدا خواهم شکست...
+ نوشته شده توسطMB در ساعت 6:52 PM

نظرات [3]

به دریا گفتم
شبی راز دل
خروشید و از غم
سر زد به سنگ ساحل

نگارا !  یکدم از این موج غم نبودم غافل..
نگارا !  یکدم از این موج غم نبودم غافل..
نگارا !  یکدم از این موج غم نبودم غافل..

+ نوشته شده توسطMB در ساعت 09:34 AM

نظرات [2]